Άλλος ένας παράδεισος που δεν μπορώ να μείνω… Γιατί δεν είναι δικός μου… Κι άλλα κλεμμένα όνειρα που δεν μπορώ να σταματήσω… Άραγε –και να θέλουμε- μπορούμε να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε; Θέλω να σταματήσω τα όνειρα, δε πιστεύω πια στα όνειρα, ούτε στα παραμύθια, ούτε στις καλές νεράιδες πιστεύω… Πιστεύω στη μοίρα. Πώς αλλάζουν οι άνθρωποι…
Κάποτε πίστευα στους ανθρώπους, πίστευα στη δύναμη που έχουν να αλλάξουν τη μοίρα και το πεπρωμένο… Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του όσο κι αν προσπαθεί κι όσο κι αν θέλει να προσπαθήσει δε θα βρει ποτέ συνοδηγό στο όχημα αυτής της τρέλας. Είναι τρέλα να λες ότι θα αλλάξεις τον κόσμο. Πολύ διαλάλησαν πως, τουλάχιστον, πρέπει να προσπαθείς. Και πόσο αντέχει ένας άνθρωπος να προσπαθεί; Για να δεις πόσο αντέχεις πρέπει πρώτα να ανακαλύψεις τα όριά σου.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
