Δε θέλω να θυμάμαι πια...
Δε θέλω να θυμάμαι τον ήχο της φωνής σου ακόμη κι αν αναγκαστικά βουίζει στ’ αυτιά μου…
Δε θέλω να θυμάμαι το χαμόγελό σου κι ας τρυπώνει συνέχεια σαν εικόνα στο μυαλό μου…
Δε θέλω να θυμάμαι το άγγιγμά σου, όμως δεν έχω τίποτα καλύτερο να ονειρευτώ…
Δε θέλω να θυμάμαι τα λόγια σου, αλλά δε βρίσκω αλλιώς λόγο να ζω…
Το μόνο που κρατώ είναι οι αναμνήσεις από την αγάπη μου για σένα…
Ίσως γιατί μόνο αυτές αξίζουν και μένουν μέσα μας τελικά...
Ακόμη ζω, είμαι εδώ, αλλά όχι για σένα…
Και να θυμάσαι: Δεν μπορώ με καμία να αντικατασταθώ…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
